Środa: propozycja na dziś: CAŁA POLSKA CZYTA DZIECIOM

Dzisiaj proponujemy zapoznać się z ogólnopolską kampanią Cała Polska Czyta Dzieciom. W ramach kampanii fundacja krzewi czytelnictwo i promuje wartościową literaturę dla dzieci i młodzieży oraz prowadzi programy edukacyjne dla rodziców, nauczycieli i uczniów, pomaga wychowywać dzieci na mądrych, dobrych i szczęśliwych ludzi!

Bardzo pouczająca jest akcja "Mądrze razem w domu", gdzie znajdujemy  rady jak przetrwać "kwarantanne z przedszkolakiem". Ciekawy i warty przeczytania jest wiersz pod tytułem "Wirus".

Zachęcamy także, aby zapoznać się z cyklem "Ukryte słowa"- czytaj i baw się z dzieckiem  (są tam propozycje na każdy miesiąc) . Warto zapoznać się także z ZŁOTĄ LISTĄ, która zawiera polecane do czytania dzieciom, z uwzględnieniem wieku, książki.

https://calapolskaczytadzieciom.pl/

https://calapolskaczytadzieciom.pl/aktualnosci/wirus-czyli-mydlo-w-dlon-i-wirus-gon/

MIŁEGO CZYTANIA !

Wtorek: propozycja na dziś: wiosenne kwiaty

Za oknem piękna wiosenna pogoda. My jednak zgodnie z zaleceniami rządu musimy pozostać w domu. Dlatego proponujemy przyozdobić nasz dom wiosennymi kwiatami wykonanymi razem z dzieckiem.

Jakie kwiaty można w łatwy sposób zrobić?

W pierwszej kolejności proponujemy wykonać TULIPANA. Potrzebne będą farby, patyczki do szaszłyków lub słomki, kokardki oraz papier kolorowy, no i klej. Najpierw patyczek malujemy na zielono farbą (lub słomkę owijamy zielona bibułą). Następnie z papieru kolorowego wycinamy szablon tulipana - aż 3 kielichy oraz listki. Kielichy sklejamy dwoma bokami ze sobą tak, aby tworzyły wypukły kwiat. Pomiędzy dwa sklejane kielichy do środka wkładamy pomalowany juz wcześniej patyczek do szaszłyków jako łodygę. Na koniec przyklejamy na łodygę listki i przywiązujemy kokardkę. Tulipan gotowy. Dzięki patyczkowi można go umieścić w różnych miejscach : w wazoniku , w doniczcze w pojemniku na przybory itp.

Propozycja druga: KROKUS. Teraz potrzebne będą: 4 plastikowe łyżeczki, fioletowa i żółta farba, żółta i zielona bibuła i gumka recepturka. Najpierw łyżeczki (tylko końcówkę) malujemy farbami na żółto lub fioletowo. Dobrze jest po wyschnięciu zabezpieczyć farbę przed jej ścieraniem np pomalować bezbarwnym lakierem do paznokci lub spryskać lakierem do włosów w sprayu. Następnie z zółtej bibuły skręcamy 10 cm rulonik na końcu z małą kuleczką, który ma imitować pręciki. Po wyschnięciu łyżeczek składamy wszystkie 4 razem (wypukłą stroną na zewnątrz), a do środka wkładamy zółty rulonik.  Skręcamy łyżeczki (trzonki) z rulonikiem gumką recepturką (ewentualnie taśmą klejącą). Na koniec  trzonki łyżeczek okręcamy zielona bibułą.

Trzecia propozycja: KWIATY Z RECYKLINGU. Potrzebne będą znowu farby, bibuła, słomki, nożyczki i puste opakowanie po jajkach. Z opakowania po jajkach wycinamy wystające elementy, do którego zwykle wkładamy jajko, nadając mu kształt dzbanuszków kwiatowych. Dzbanuszki malujemy farbami. Kiedy te schną przygotowujemy łodygę. Słomkę okręcamy zieloną bibułą na konću tworząc znowu kolorową kuleczkę. Robimy dziurke w dzbanuszku. Wkładamy do niej słomke z kuleczką. Na koniec z bibuły skręcamy listki, które dokładamy do łodygi i... kolejny kwiatek gotowy.

Miłej zabawy  !!!

Poniedziałek : propozycja na dziś: zabawy bańkami

Dzisiaj proponujemy zabawy bańkami. Dzieci bardzo lubią te zabawę. Zawsze daje ona wiele radości i śmiechu, a przy tym jest świetnym ćwiczeniem oddechowym .

Bańki również doskonale wpływają na rozwój zmysłów. Obserwacja unoszących się kulek doskonale stymuluje zmysł wzroku, a kontakt z samą bańką dostarcza dziecku wiele wrażeń, tym samym wpływając na zmysł dotyku, bo przecież bańki są mokre i lepkie oraz zmysł powonienia, bo pięknie pachną.

Jak zatem bawić się bańkami?

Można zacząć od zwykłego robienia baniek. Można zrobić zawody z mamą, tatą lub starszym rodzeństwem : kto zrobi większą bańkę, ale kto zrobi więcej baniek?

Co jeszcze można robić z bańkami? Można opadające bańki łapać i łączyć w "zlepki" kilku baniek. Kiedy dziecko znudzi się bańkami, patyczek do robienia baniek mozna zastąpić słomką, a płyn z pojemnika można wlać do miski. Wówczas bańki można tworzyć w misce dmuchając przez słomkę.

Na koniec można spróbować malować farbą lub pianą przez słomkę. Wystarczy farbę (dość rzadką) lib kolorowa pianę delikatnie rozlać na kartce papieru, a potem dmuchając przez słomkę rozdmuchać w różne strony kartki tworząc dzieło typu  "artystyczny nieład".

Miłej zabawy!

Piątek: propozycja na dziś: wspólne zabawy rodzinne

Dzisiaj proponujemy znane gry rodzinne : planszowe, zręcznościowe i karciane. Niektóre z nich znamy jeszcze z własnego dzieciństwa. I trzeba przyznać nadal są ciekawą propozycją także dla naszych dzieci. Mowa tu chociażby o ponadczasowej grze w warcaby. Ta stara gra uczy nie tylko  myślenia, planowania, ale także ponoszenia konsekwencji za swoje czyny (ruchy). Ciekawą i prostą grą planszową, którą można polecieć także dzieciom w wieku przedszkolnym to gra w Chińczyka (inna nazwa Człowieku nie irytuj się). Grając w chińczyka oprócz zabawy na pewno ćwiczymy też swoją cierpliwość. Na polecenie zasługuje też już nieco trudniejsza, stąd proponowana starszym przedszkolakom, gra Monopol (inna wersja Eurobiznes). Gra rozwija wiele cennych umiejętności jak chociażby: umiejętność oszczędzania, planowania i zarządzania pieniędzmi.

Inną propozycją ciekawych gier rodzinnych są gry zręcznościowe. I tu znowu zaczniemy od znanej już kilku pokoleniom gry bierki. Prosta i łatwa gra, która jednak uczy precyzji ruchów i koncentracji w trakcie  wykonywania czynności. Podobne walory edukacyjne ma gra "Spadające małpki". Ta gra również rozwija zdolność koncentracji oraz sprawność manualną, uczy cierpliwości i działania z namysłem, przygotowując dzieci do wykonywania bardziej wymagających zadań. Jako grę zręcznościową możemy także potraktować domino, które wówczas układamy nie według dopasowania obrazków (czy kropek), ale stawiamy kostki jedną obok drugiej tak, aby tworzyły "wężyk", który potem jednym ruchem można  cały przewrócić.

Oczywiście trzeba wspomnieć o grach karcianych. To także bardzo ciekawa i przyjemna alternatywa gier rodzinnych. Najprostsza, ale i też bardzo pouczająca (ze względu na różne wersje tej gry) to gra w Piotrusia, w której dziecko musi zebrać jak najwięcej par kart. Nieco trudniejsza, ale dość popularna szczególnie tu u nas na Śląsku to gra w Wojnę. Gra uczy jaką wartość (wielkość) ma poszczególna karta. Bardzo popularna w ostatnim czasie, ale też trudniejsza jest gra w Uno. Gra ma nieco skomplikowane zasady, ale dzięki temu grający ucząc się wszystkich reguł gry ma okazję trenować pamięć i koncentracji uwagi. Ponadto gra rozwija refleks dziecka, bo wymaga szybkiego wykrzyknięcia słowa „uno”, kiedy graczowi pozostanie tylko jedna karta lub odwrotnie zmusza do uważnego obserwowania innych graczy, aby przyłapać ich, że mają ostatnią kartę, a nie wykrzyknęli „uno”.

Na koniec warto powiedzieć, że dzieci, które grają ze swoimi rodzicami w gry rodzinne łatwiej znoszą porażki i chętniej próbują zrobić jeszcze raz rzeczy, które za pierwszym razem im nie wyszły. Są to bardzo cenne umiejętności, z których dziecko nie raz skorzysta w przyszłości jak i w dorosłym życiu. Ponadto gry rodzinne po prostu zbliżają całą rodzinę. Jest to świetny sposób na spędzanie wspólnie wolnego czasu, a do tego sprzyja on nie tylko edukacji, ale również poprawie relacji między członkami rodziny.

Zachęcamy !

W związku z pytaniami rodziców dotyczącymi opłat za miesiąc kwiecień 2020 informujemy, że  obecnie tj do 13 kwietnia br dzieci napewno nie chodzą do przedszkola, więc narazie nie ma oplaty za miesiąc kwiecień2020. Rozliczenie za miesiąc marzec nastąpi dopiero po powrocie dzieci do przedszkola.

W dniu dzisiejszym tj 3 kwietnia publikujemy listę zakwalifikowanych oraz niezakwalifikowanych dzieci do przyjęcia do Przedszkola nr 19 w Siemianowicach Śląskich. Listy  znajdują się w ogłoszeniu na STRONIE GŁÓWNEJ oraz w zakładce REKRUTACJA 2020.

Czwartek : propozycja na dziś: zabawy paluszkowe

Dzisiaj proponujemy zabawy paluszkowe. Jest ro propozycja skierowana w szczególności do dzieci młodszych. Zabawy paluszkowe nie tylko "bawią", ale i uczą. Czego?

Doskonalą one czynności ruchowe dziecka. Dzięki nim dziecko uczy się zręczności, refleksu, koncentracji i zwinności. Zabawy te to świetny sposób na ćwiczenie tzw. małej motoryki. Poza tym dzięki wierszykom i piosenkom wykorzystywanym do zabawy, rozwija się szybciej mowa dziecka. Ponadto zabawy paluszkowe uczą podstaw komunikowania się - naprzemienności, która jest podstawą dialogu. I jeszcze jedna korzyść z zabaw paluszkowych. Zabawy paluszkowe pomagają zrelaksować i skoncentrować się na konkretnej czynności, co małym dzieciom często przychodzi z trudem.

Oto nasze propozycje:

-przywitanie (umieszczone u góry)

- pobudka(umieszczone u góry)

- rodzinka (umieszczone u góry)

-sroczka (umieszczona na dole)

- kominiarz (umieszczone na dole)

-gruszka (umieszczone na dole)

Miłej zabawy !

INFORMACJA !

DLA RODZICÓW DZIECI ZAKWALIFIKOWANYCH W CZASIE REKRUTACJI
do Przedszkola nr 19 w Siemianowicach Śląskich

Zgodnie z Zarządzeniem nr 947/2020 Prezydenta Miasta Siemianowice Śląskie  z dnia 31. 01. 2020 r.

03. 04. 2020 r. o godz. 8⁰⁰

zostaną podane do publicznej wiadomości listy kandydatów zakwalifikowanych i niezakwalifikowanych,

poprzez publikację na stronie internetowej placówki: p19siemianowice.edupage.org

w oparciu o § 11b Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 25 marca 2020 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczególnych rozwiązań w okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 (Dz. U. 2020, poz. 530)

Rodzice dzieci zakwalifikowanych zobowiązani są w terminie

od 03. 04. 2020 r. od godz. 8⁰⁰ do 16. 04. 2020 r. do godz. 15⁰⁰

do potwierdzenia woli przyjęcia w postaci pisemnego oświadczenia (wzór w załączeniu).

Ze względu na czasowe ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty

należy to zrobić tylko w formie elektronicznej.

Rodziców,  którzy mogą zrobić scan lub zdjęcie uzupełnionego i podpisanego przez obojga rodziców/prawnych opiekunów potwierdzenia woli, uprasza się o przesłanie z jednego z adresów poczty elektronicznej podanych we wniosku kandydata do przedszkola, dokumentu na adres:

sekretariat@przedszkole19siemianowice.pl

Rodziców,  którzy nie mają takiej możliwości, uprasza się o przesłanie z jednego z adresów poczty elektronicznej, podanych we wniosku kandydata do przedszkola, na podany wyżej adres informacji o następującej treści:

Potwierdzam wolę uczęszczania w roku szkolnym 2020/2021 do Przedszkola nr  19 w Siemianowicach Śląskich dziecka, którego jestem rodzicem/prawnym opiekunem

                           ………………….......................................................................................................................................................................................................................................…….                                                                                                                                                   

(imię i nazwisko dziecka  oraz pesel dziecka)

Wiadomość należy podpisać z imienia i nazwiska rodzica/prawnego opiekuna oraz podać numer wniosku złożonego w rekrutacji.

Na stronie internetowej załączamy również dokument potwierdzenia woli do pobrania !!!

-do pobrania  tutaj - Potwierdzenie_woli_(2020).pdf

lub po lewej stronie Do Pobrania (na dole strony)

Przewodniczący Komisji Rekrutacyjnej do przeprowadzenia postępowania rekrutacyjnego do Przedszkola nr   19   w Siemianowicach Śląskich na rok szkolny 2020 / 2021 poświadczy otrzymanie informacji, wysyłając do Państwa   e-mail zwrotny.

Brak potwierdzenia woli uczęszczania dziecka do przedszkola

w terminie wyznaczonym przez Zarządzenie nr 947/2020 Prezydenta Miasta Siemianowice Śląskie 

z dnia 31. 01. 2020 r. skutkuje rezygnacją z miejsca w przedszkolu.

Z dniem zniesienia ograniczeń w funkcjonowaniu jednostek systemu oświaty, rodzice są zobowiązani do NIEZWŁOCZNEGO dostarczenia do przedszkola wersji papierowej dokumentu.

Wtorek:  propozycja na dziś : zabawy logopedyczne

Dzisiaj proponujemy ponownie zabawy logopedyczne przesłane przez naszego przeszkolnego logopedę. Proponujemy zabawy z serii  "Bystre oczko".

Abyście mogli zagrać w grę należy:

✔️ wydrukować materiały

✔️ wyciąć kwadraty z obrazkami

Następnie wkładacie wycięte karty do jakiegoś pojemnika bądź woreczka (świetnie nadaje się do tego duża skarpeta). Ustalacie kolejkę i po kolei wyciągacie karty z pojemnika/ woreczka. Później szukacie wyciągniętego obrazka na planszy ze wszystkimi obrazkami. Ten kto pierwszy odszuka obrazek, zabiera kartę. Wygrywa ten kto uzbiera jak najwięcej kart z obrazkami

Inne warianty gry
✔️ szukanie obrazków, które w swojej nazwie zawierają daną głoskę, bądź z daną głoską

✔️ szukanie obrazków, które w swojej nazwie zawierają daną sylabę

✔️ szukanie obrazków, które rymują się z danym słowem

✔️ szukanie obrazków, które mają dany kolor

✔️ szukanie warzyw owoców słodyczy zwierząt pojazdów zabawek

Miłej zabawy!

Poniedziałek : propozycja na dziś : zabawy makaronem

W poniedziałek proponujemy zabawy plastyczne. Dziś  "w roli głównej" makaron w różnej postaci: kokardki, pióra, świderki i inne. A zatem do wykonania pracy plastycznej potrzebne będą różnego rodzaju makarony oraz farby. Proponujemy wykonać prace plastyczną pod tytułem "Wiosna".

W lewym górnym rogu możemy zrobić z pomalowanych na żółto makaronów słoneczko. Na dole strony z makaronu kokardki pomalowanych na zielono można zrobić trawkę. Powyżej także z makaronu kokardki można zrobić motylki oraz kwiatki (przykłady u góry). Po prawej stronie można zrobić drzewko z zielonymi listkami (kokardkami).

Jak jeszcze można wykorzystać/bawić się makaronem?

Możemy wykorzystać makaron jako materiał do sporządzenia wszelkiego rodzaju ozdób (korale, bransoletki, kolczyki, pierścionki itp).

Makaron i słomka mogą posłużyć do zabaw manualnych pt łowimy makaronowe rybki (załamaną słomką próbujemy złowić makaron typu pióra).

Ponadto makaron może posłużyć nam jako korale do ćwiczeń w nawlekaniu "korali na sznurek".

Makaron spagetti możemy wykorzystać jako patyczki w grze bierki albo materiał do budowy (zamiast klocków).

Pomysłów może być znacznie więcej ......to tylko propozycje.

Miłej zabawy!

Piątek: propozycja na dziś: zabawy ruchowe metodą Weroniki Sherborne

Dzisiaj proponujemy zabawy, ćwiczenia ruchowe. Jak mówi stare porzekadło: RUCH TO ZDROWIE. A potrzeba ruchu to najbardziej dominująca potrzeba w okresie wieku przedszkolnego. Dlatego o ile to możliwe "ruszajmy" się jak najwięcej w domu. Niestety w ostatnim okresie dużo czasu spędzamy przed komputerem, tabletem, telefonem czy telewizorem. Dlatego dziś proponujemy zabawy metodą Weroniki Sherborne. Najpierw może parę słów wstępu.

Metoda ta zwana także "Ruchem Rozwijającym" ma przede wszystkim dawać radość z ruchu, radość z kontaktu z drugim. Autorka tej metody wyróżnia kilka rodzaju ruchu : ruch z (kimś), ruch razem i ruch przeciwko (komuś). Głównym założeniem metody W. Sherborne jest rozwijanie przez ruch: świadomości własnego ciała i usprawnianie ruchowe, świadomości przestrzeni i działania w niej, dzielenia przestrzeni z innymi ludźmi i nawiązywania z nimi bliskiego kontaktu.

Zatem zabawy ruchowe metodą W. Sherborne mają na celu stworzyć dziecku okazję do poznania własnego ciała, usprawniania motoryki, poczucia swojej siły, sprawności i w związku z tym możliwości ruchowych. Dzięki temu dziecko zaczyna mieć zaufanie do siebie i zyskuje też poczucie bezpieczeństwa. Podczas zabaw ruchowych dziecko może poznać przestrzeń, w której się znajduje, przestaje ona być dla niego groźna. Dlatego dziecko czuje się w niej bezpiecznie, staje się bardziej aktywne, przejawia większą inicjatywę, może być twórcze.

Inne korzyści jakie dzieci zyskują dzięki tej metodzie to: poczucie swobody zachowań i naturalności, poczucie bezpieczeństwa, poczucie pewności siebie, poczucie partnerstwa,  okazja do rozładowania energii, dają radość z działania w grupie, wyzwalają zaangażowanie,dają możliwość odczuwania doznań płynących z własnego ciała. A zatem zajęcia ruchowe metodą W. Sherborne nie tylko rozwijają dzieci fizycznie, ale pomagają im rózwnież w sferze rozwoju emocjonalnego Warto zatem je stosować.

Poniżej zamieszczamy przykłady zabaw/ćwiczeń  metodą W.Sherborne:

Ćwiczenia prowadzące do poznania własnego ciała.

Do najważniejszych części ciała, których poznanie i opanawonie powinno nastąpić jak najwcześniej, należą: stopy, kolana, uda i nogi. Przykłady ćwiczeń (ćwiczenia indywidualne):

• leżenie na plecach,
• leżenie na brzuchu,
• ślizganie się w kółku na brzuchu, to samo – na plecach,
• siedząc – przyciąganie kolejno nóg (ręce oparte wzdłuż boków),
• siedząc:1 kręcenie się w kółko na pośladkach, 2. przewrót na plecy,
• siedząc – przyciąganie kolan, chowanie głowy, rozprostowywanie się do pozycji leżącej,
• czołganie się na brzuchu do przodu, z wyciagnięciem i zginaniem na przemian rak i nóg,
• czołganie się na plecach do przodu z wyciąganiem i zginaniem na przemian rąk i nóg.

Wyczuwanie nóg i rąk. Wyczuwanie kolan siedząc:

• podciąganie kolan do siadu skulonego,
• pchanie kolan do siadu prostego (pokonując opór),
• w siadzie prostym – rozcieranie i poklepywanie kolan,
• maszerowanie i bieganie z podnoszeniem wysoko kolan.

Wyczuwanie nóg (w ruchu).

• chodzenie, bieganie na "sztywnych" nogach,
• chodzenie, bieganie na miękkich "gumowych" nogach,
• dotykanie palcami stóp podłogi,
• uderzanie o podłogę piętami,
• uderzanie o podłogę całą stopą (szybko i wolno).

Wyczuwanie łokci.

• dotykanie łokciami kolan,
• dotykanie prawym łokciem lewego kolana i odwrotnie.

Wyczuwanie twarzy - siedzenie w kole.

• wytrzeszczanie oczu ("duże oczy") i mrużenie oczu,
• zabawne miny.

Wyczuwanie całego ciała.

• leżenie na plecach,
• turlanie się (mięśnie naprężone i rozluźnione),
• leżenie z rękami wzdłuż ciała (napinanie i rozluźnianie mięśni).

Ćwiczenia pozwalające zdobyć pewność siebie i poczucie bezpieczeństwa w otoczeniu.Przykłady ćwiczeń (ćwiczenia indywidualne):

• leżenie na plecach lub brzuchu (mięśnie rozluźnione)

Ćwiczenia w parach:

• jedna osoba robi "mostek", a druga obchodzi ją na czworakach, przechodzi pod, przez, nad, dookoła itp.,

Ćwiczenia w grupie:

• grupa tworzy "tunel" – reszta czołga się pod tunelem, na plecach, brzuchu itp.

Ćwiczenia ułatwiające nawiązanie kontaktu i współpracy z partnerem i grupą.

Przykłady ćwiczeń:Ćwiczenia "z" w parach (partner "aktywny" i partner "bierny"). Są to ćwiczenia dość zaawansowane, dla osób wykazujących już pewien stopień pewności ruchów.

• Pozycja siedząca: ćwiczący siedzi, opierając się plecami o partnera (nogi ugięte w kolanach):1. pcha plecami partnera, starając się pokonać jego opór (zmiana ról), 2. pozycja jak wyżej – kładzenie się na przemian plecami na partnera z unoszeniem bioder.
• Pozycja stojąca (tyłem): ćwiczący delikatnie kładzie się na plecach partnera, a ten stara się częściowo przejąć ten ciężar.
• Pozycja stojąca (tyłem): całkowite przyjęcie ciężaru, tak aby współćwiczący mógł oderwać nogi od podłoża. Jest to ćwiczenie dość trudne, wymagające szczególnej ostrożności i często asekuracji ze strony terapeuty.
• Ciągnięcie za kostki ćwiczącego, leżącego na brzuchu lub na plecach.
• Ciągnięcie za przeguby rąk lub łokcie ćwiczącego na plecach.
• Kołysanie: pozycja siedząca, tworzenie "fotelika" dla ćwiczącego "pasywnego" i obejmowanie go, łagodnie kołysząc do przodu.
• Kołysanie w różnych kierunkach: obejmujemy jedną ręką partnera, drugą opieramy z tyłu o podłogę. "Opiekujący się" musi cały swój ciężar przenieść na rękę opartą z tyłu.
• Przyjęcie całego ciężaru ciała partnera: ćwiczący "aktywny" w klęku podpartym, "pasywny" kładzie się dowolnie (na plecach, na brzuchu, wzdłuż i w poprzek), "aktywny" porusza się po sali w różnych kierunkach.
• Prowadzenie "ślepca": ćwiczący zamyka oczy i jest oprowadzany (jest to ćwiczenie trudniejsze, niż się wydaje – wymaga zaufania do "przewodnika’ oraz zdecydowania i pewności siebie osoby aktywnej).
• Odpoczynek: ćwiczący mogą sobie pomóc sami w osiągnięciu relaksu przez:
  1. masaż karku i ramion,
  2. delikatne uderzanie i podszczypywanie kończyn,
  3. delikatne obracanie partnera na plecy i brzuch.

Ćwiczenia "przeciwko" w parach.

• "Skała": ćwiczący staje stabilnie w rozkroku podpartym lub siedzi mocno podparty o podłoże; współćwiczący próbuje przesunąć "skałę", pchając lub ciągnąc w różnych kierunkach.
• "Worek": to samo ćwiczenie ze współćwiczącym leżącym na plecach lub brzuchu, a także próbowanie przewrócenia współćwiczącego na drugą stronę.
• "Paczka": dziecko zwija się w kłębek, a współćwiczący usiłuje "rozwiązać paczkę", ciągnąc za nogi i ręce; "paczka" może zostać uniesiona w górę ("nie rozwiązana"), co dowodzi dużej koncentracji energii i skupienia na zadaniu.

Ćwiczenia "razem" w parach (obydwaj partnerzy "aktywni").

• Partnerzy siedzą złączeni plecami, po czym wstają nie odrywając się od siebie, napierając na siebie plecami tak, aby obydwaj powstali.
• Kołysanie się: siedząc przodem do siebie z lekko ugiętymi nogami, ćwiczący trzymają się za ręce lub przeguby; na zmianę kładą się na plecy i są przeciągani przez partnera (ze zmianą ról).
• Równowaga: stojąc do siebie twarzą i trzymając się za ręce ćwiczący odchylają się i przechodzą do siadu, a następnie wstają.

Ćwiczenia razem w grupie.

• Kołysanie: dwóch ćwiczących siedzi naprzeciwko, pomiędzy nimi trzeci, kolana lekko ugięte i rozsunięte, ręce wyciągnięte do przodu; ćwiczący w środku jest kołysany na boki przez partnerów; uwaga skupia się na podtrzymywaniu jego głowy i ramion, należy czuwać nad płynnością ruchów.
• Ćwiczenia skoczne; dwóch współćwiczących wspomaga osobę skaczącą, trzymając ją za dłonie i łokcie.
• Huśtanie: dwóch współćwiczących huśta trzeciego partnera, trzymając go za kostki i nadgarstki (w przypadku osoby dorosłej są potrzebne cztery osoby – każda do jednej kończyny; ćwiczenie to wymaga dużej koncentracji i zaufania do współćwiczących).
• Czterech lub pięciu ćwiczących wykonuje klęk podparty w rzędzie, ćwiczący kładzie się na ich plecach. Rząd kołysze się rytmicznie, np. naśladując fale, lub przesuwa się do przodu i tyłu (trzeba szczególnie uważać, gdy kołysany "ześlizguje się’ z pleców). Na zakończenie rząd siada ostrożnie na piętach, a dwóch ostatnich podtrzymuje ramiona i nogi tego, który zsuwa się na podłogę.

Miłej zabawy !

Dzisiaj publikujemy zdjęcia dzielnych przedszkolaków, które w domu nadal uczą się i bawią.

A poniżej Wasze wspaniałe prace i dzieła.

Więcej zdjęć w Albumie Fotograficznym.

Kochani rodzice  i dzieciaki z"Jeżyków"

W następnym  tygodniu poznajemy zwierzątko hodowlane -baranka. Posłuchajmy piosenki na youtube i spróbujmy śpiewać razem z odtwarzającym ją dzieckiem, jeśli macie w domu pluszowego baranka to dziecko może go oglądać , głaskać i przytulać się do niego.

Jeśli ktoś ma w domu jakiś dzwoneczek to może grać na nim podczas śpiewania.

https://www.youtube.com/watch?v=6xpm8tTKdCQ

Spróbujcie też wypełnić postać baranka np.wełną, skrawkami gazety lub pokolorować,w załączniku przesyłamy rysunek.

Zachęcamy też do wysiania trawki  na talerzyku lub w małej donicy , żeby obserwować jej wzrost , opiekować się tą hodowlą (dla baranka), możecie też obejrzeć i dotykać sianko żeby poczuć to co baranek , kiedy leży , zjada te rzeczy.

Obejrzyjcie też filmiki na youtube o życiu baranków na hali i ich wypasie na świeżą trawkę i hodowli 

https://www.youtube.com/watch?v=mxW7qCz-kZc

Obserwujcie każdego dnia wzrost waszego zasiewu trawki .

Szanowni Państwo

W związku z ogłoszeniem stanu epidemii ministerstwo MEN wydało rozporządzenia, które umożliwiają organizację oraz realizację procesu kształcenia z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość. Na potrzbey nauczycieli i rodziców opracowano również poradnik zawierający wskazówki oraz inspiracje, jak prowadzić kształcenie na odległość.

Dziękujęmy Państwu za wszystkie wysiłki i starania, dzięki którym uczniowie mogą w obecnej sytuacji kontynuować edukację w domu.

Załącznik:

Kształcenie na odległość–poradnik dla szkół.pdf

Środa: propozycja na dziś: ćwiczenia logopedyczne

Dzisiaj proponujemy zabawy i ćwiczenia rozwijające mowę, czyli ćwiczenia logopedyczne.

Na początku powiem rzecz najważniejszą nie jestem logopedą. Pracuje od lat jednak z dziećmi niepełnosprawnymi i zaburzenia mowy i problemy logopedyczne są mi chociaż trochę znanę. Dlatego odważę się dziś napisać trochę na temat. Posiłkować się będę materiałami otrzymanymi od naszej pani Logopedy : Pani Marzenki. Pani Marzenko Pozdrawiam.

Kiedy pojawia się w przedszkolu dziecko z zaburzeniami mowy (nie mówię tu o zaburzonej komunikacji) i logopeda zdiagnozuje takie czy inne zaburzenie, pojawia się pytanie : Od czego zacząć?

Od wielu logopedów usłyszałam to samo : zacznij od pionizacji języka.  Co to jest pionizacja języka? Z pozoru bardzo prosta rzecz : prawidłowa pozycja spoczynkowa języka (czyli unoszenie czubka języka do punktu za zębami i przyklejenia go do podniebienia), ale wielu dzieciom może sprawiać kłopoty. Szczególnie jeśli długo korzystały ze smoczka, często chorowały we wczesnym dzieciństwie na przeziębienia i oddychały przez usta lub od urodzenia miały obniżone napięcie mięśniowe na twarzy, czy miały (mają) skrócone wędzidełko. Spionizowany język jest bardzo ważny podczas mówienia, połykania czy nawet oddychania. Dlatego jeśli język nie jest spionizowany mogą pojawić się wady wymowy, mogą utrwalać się wady zgryzu lub wtórnie pojawiać się problemy z oddychaniem i częste infekcje górnych oddechowych. Na koniec powiem jeszcze tylko to, że większość głosek wymaga spionizowanego języka, a na pewno już takie głoski jak "sz","rz", "cz", "dż". Jak zatem ćwiczyć pionizację języka?

Po pierwsze- udawajcie konika: kląskajcie językiem. Jak najczęściej i wszędzie gdzie się da.

Po drugie - potrzebna jest gimnastyka języka. Najpierw próbujemy językiem "dotknąć" podniebienia, potem spróbujcie językiem dotykać podniebienia od lewej do prawej strony i odwrotnie. Następnie spróbujcie językiem policzyć (dotknąć) wszystkie zęby (te u góry i te na dole). Na koniec powitajmy językiem naszą twarz: nosek (próbujemy językiem dotknąć nosa), brodę (próbujemy językiem dotknąć brody), jedno policzko  i drugie policzko. Poza tym można zabawić się językiem w "piłeczkę" (język odbija się jak piłeczka od dna buzi do podniebienie - kilka razy) w "dzwon"  (otwieramy szeroko buzię - dobrze jest stanąć wówczas przed lustrem - i język jak dzwon uderza na boki buzi)  i "umyć" językiem  wszystkie zęby, czy oblizać wargi.

Inna propozycja ćwiczeń logopedycznych to dmuchanie. Bardzo fajną propozycją jest zabawa w dmuchanie baniek. Jak robić bańki? Najpierw mozna próbować zrobić tylko 1 bardzo dużą bańkę 9czyli powoli i długo dmuchamy). Potem kilka baniek mniejszych (dmuchamy krótko, ale często). Można także dmuchać słomką. Jak ? Na przykład w wodzie : też robiąc bańki. Albo dmuchać przez słomkę : na piórka, na kawałki waty czy piłeczkę pimpongową.

Koniec ćwiczeń logopedycznych fajnie jest zakończyć zabawą w przesyłanie pocałunków: dla mamy, taty, brata, siostry, babci czy dziadka. No i na konie koniecznie trzeba umyć ręcę i buzie mydłem.

Udanej zabawy!

W zakładce Do Porania - materiały od Pani Logopedy

Wtorek : propozycja na dziś : rysowane wierszyki

Dzisiaj proponujemy rysowane wierszyki. To świetna forma nauki poprzez zabawę. Dzieci nie tylko uszą się wierszyka, rysowania, ale także koordynacji ruchowo-wzrokowo-słuchowej (czyli zsynchronizowanego w czasie jednoczesnego mówienia wierszyka i rysowania). Zabawę dobrze jest zacząć od prezentacji przez rodzica danego wierszyka. W tym celu wierszyki można wydrukować z katalogu Do Pobrania albo samemu odręcznie narysować grubym mazakiem. Następnie kartkę wkładamy do "koszulki". Jeszcze tylko trzeba przygotować mazak ścieralny (do białych tablic) i chusteczkę do ścierania. I gotowe. Możemy rysować.

Zapraszamy do zabawy!

W zakładce Do Pobrania rysowane wierszyki :kotek, kurczątko, okulary, lisek, jeżyk, kogut, kózka, piesek, świnka, ślimak, owieczka, ryba.

Poniedziałek : propozycja na dziś : zabawy w kisielu

Podobnie jak tydzień temu w poniedziałek proponujemy zabawy sensoryczne.

Co to takiego zabawy "sensoryczne"? Krótko i zwięźle mówiąc to zabawy, które rozwijają nasze sensory (zmysły). Chodzi tu oczywiście nie o te zmysły, które przez naszą współczesną cywilizacje są wręcz nadmiernie rozwinięte, czyli przede wszystkim zmysł wzroku (telewizja, tablety, telefony - komórki, itd ) i zmysł słuchu (radio), ale zmysł dotyku, węchu, smaku , "czucia głębokiego", czy zmysł  ciepła (temperatury). I chociaż może się wydawać, że te zmysły są nam do życia mniej potrzebne, to jednak niewłaściwe ich funkcjonowanie może poważnie nam zaburzać nasze codzienne życie. Dlatego jest naprawdę ważne, aby wszystkie nasze zmysły "pracowały" prawidłowo. A kiedy je rozwijać ?  Oczywiście im wcześniej tym lepiej. A dzieciństwo (wiek przedszkolny ) to dobry na to czas. Jak zatem bawić się w kisielu?

Od czego zaczniemy? Od uprzedzenia dziecka, że chociaż zabawa będzie z kisielem to nie będziemy go jeść!!!

Najpierw w dużej misce przygotujmy kisiel. Warto, aby kisiel był troszkę rzadszy. Dobrze jeśli będzie ciepły (to pozwoli dziecku poczuć zmysł temperatury), ale nie gorący!

Co można robić z kisielem?

• powąchać go,
• poczuć jego temperaturę - określić czy jest ciepły czy zimny
• "umyć " w nim ręce, mieszać go,
• obserwować jak "spływa" z rąk,
• nakładać go ręką do różnej wielkości pojemników
• nakładać go łyżką dużą, potem małą do różnej wielkości pojemników,
• nałożyć go do buteki (np po mydle w płynie : fajnie jak będzie przeźroczysta), a potem go z niej wyjąć
• przelewać go przez lejek do pojemników,
• przelewać go przez sitko z bardzo dużymi dziurkami
• wyciskać go z woreczka foliowego (wystarczy wcześniej szpilką zrobić kilkanaście w nim dziurek)
• wykorzystać zabawki do piasku (np kołowrotki)
• spróbować zmienić jego kolor np dodając kurkumy
• robić bańki w kisielu przez słomkę
• zrobić "kąpiel" stóp
• "poeksperymentować" i np do części kisielu dodać galaretkę i zalać tą masą np małe foremki na ciastka, albo foremki do piasku  i na końcu zamrozić
• zrobić woreczek sensoryczny : potrzebny będzie woreczek stunowy (taki z zamkiem u góry). Najpierw mazakiem permamentnym (niezmywalnym) rysujemy np  na jednej stronie wereczka duże koło, a na drugiej stronie koło i drogę wokół niego prowadząca do koła. Następnie wkładamy do niego małe guziki w różnych kolorach, ewentualnie małe nakrętki lub ziarenka fasoli. Na koniec wkładamy odpowiednią ilość kisielu tak, aby możliwe było przesuwanie guzików, fasolek do narysowanego koła i wypuszczamy bąbelki powietrza. I zamykamy woreczek zamkiem. Gotowe. Kto nie ma woreczka strunowego może spróbować wykorzystać zwykły woreczek śniadaniowy, który u góry zaklei taśmą samoprzylepną.Trzeba wtedy włożyć znacznie mniej kisielu. Zadaniem dziecka będzie umieszczenie (przesuwanie palcami ) guzików, fasolek do koła (1 strona woreczka) lub poprowadzenie (przesuwanie ) przez drogę fasolek, guzików do koła parkingu (2 strona  woreczka).

Miłej zabawy !

Piątek: propozycja na dziś : zabawy matematyczne (liczenie)

 Dzisiaj proponujemy stare i sprawdzone zabawy matematyczne  rozwijające umiejętność liczenia.

Najbardziej chyba znaną zabawą planszową, którą  wszyscy znamy - czyli my (rodzice), ale także nasi rodzice (dziadkowie) no i dzieci to KÓŁKO KRZYŻYK. Dlatego warto nauczyć jej także tych najmłodszych.To prosta gra, która nie tylko opiera sie na liczeniu do 3, ale także rozwija myślenie, a przede wszystkim planowanie. Na czym polega? Każdy z dwóch graczy po kolei na zmianę  stawia swój symbol na 9-częściowej planszy (jeden kółko, drugi krzyżyk). Wygrywa ten, który jako pierwszy ułoży 3 swoje symbole (kółko lub krzyżyk) w poziomie lub pionie lub na ukos. Tak naprawdę o zwycięstwie lub przegranej decydują pierwsze 3 ruchy. Nie trzeba malować do każdej rozgrywki nowej planszy. Można kartkę z czystą -niezapisaną- planszą włożyć do "koszulki" i pisać mazakami ścieralnymi, dzięki czemu zyskujemy planszę wielokrotnego użytku. Wystarczy po każdej grze przetrzeć "koszulkę" chusteczką chigieniczną i plansza gotowa do kolejnej gry. Jeśli nie mamy mazaków, czy "koszulki" można wykorzystać nakrętki w dwóch kolorach (jeden kolor to kółko a drugi to krzyżyk).

Druga prosta do przygotowania przez rodziców zabawa, która uczy przeliczania i liczenia po kolei to zabawa z pojemnikiem po jajkach. Wystarczy w pudełku w każdej przegródce wpisać po kolei cyfry od 1 do 10. Pierwszym zadaniem dziecka będzie włożenie do przegródki tyle przedmiotów (np małych guzików lub koralików lub ziarenek grochu czy fasoli, ewentualnie makaronu) ile jest napisane: czyli w 1 - 1 przedmiot, w 2 - 2 przedmioty, w 3 - 3 przedmioty, w 4 - 4 przedmiot, w 5 - 5 przedmiotów  i tak dalej, aż do 10. Drugie zadanie (jak dziecko to już opanuje) uczy przeliczania po kolei.  Wystarczy do pojemnika włożyć jakiś kulisty przedmiot (np kasztan, mała piłeczka, pinpong, lub nakrętka), który po zamknięciu pudełka i obróceniu go "do góry nogami " będzie się swobodnie przesuwał. Następnie pudełko odwracamy i otwieramy. Zadaniem dziecka jest powiedzieć jaka to cyfra, która została zasłonięta przez piłeczke (kulisty przedmiot). Można bawić się na zmianę raz mama, raz dziecko.

Kolejna propozycja zabawy matematycznej uczącej liczenia będzie wymagała pomocy w postaci wieszaka, klamerek do prania i paru kartek .To także bardzo prosta, ale dla dzieci ciekawa i pouczająca zabawa, która nie tylko rozwija umiejętności matematyczne, ale także rozwija umiejętności manualnie (ćwiczy chwyt pęsetkowy).

Jak ją przygotować? Na wieszak zawieszamy małe karteczki w połowie zgięte, na których na przedniej stronie zapisujemy po kolei cyfry od 1 do 5 (1 wieszak) i od 5 do 10 (2 wieszak). Następnie przegotowujemy klamerki. Dla cyfr od 1 do 5 będzie potrzebne aż 15 klamerek. Dla cyfr od 6 do 10 kolejne 40 klamerek. Wieszak kładziemy na stole. Zadaniem dziecka będzie na karteczkę założyć tyle klamerek (różnokolorowych) ile zapisanych jest na kartce. Następnie zadanie można utrudnić dziecku i powiedzieć, że teraz trzeba na każdą karteczkę założyć tyle klamerek, ile jest zapisane, ale wszystkie mają być w tym samym kolorze (np 3 czerwone, 4 zółte itp).

Innym wariantem tej samej zabawy jest ściągnięcie karteczek z wieszaka. Zadaniem dziecka będzie najpierw poukładanie karteczek we właściwej kolejności od 1 do 10, a następnie założenie na nie klamerek.

Jak jeszcze można bawić się z wykorzystaniem klamerek?

Jeśli nasze dziecko zna już cyferki i próbuje dodawać można zaproponować mu poniższą zabawę. Najpierw układamy z karteczek zadanie matematyczne typu dodawanie np 1+2 =   .Następnie zadaniem dziecka będzie np na słomce lub drewnianek łyżce, a w ostateczności nawet na tych karteczkach założyć odpowiednią liczbę klamerek (tzn tyle ile jest napisane na karteczkach) i podać wynik (czyli nałożyć sume tych klamerek). A na koniec dobrać odpowiednia karteczkę z sumą (wynikiem dodawania ) i ułożyc po prawej  stronie znaku = .

Miłej zabawy!

Czwartek - propozycja na dziś : zabawy z recyklingiem

Dzisiaj proponujemy zabawy plastyczne z recyklingiem. Czym jest recykling? Ostatnio bardzo często słyszymy to słowo . Pojawia się w telewizji, radio, reklamach, a nawet w edukacji. Krótko i zwięźle mówiąc to ponowne wykorzystanie przedmiotów, rzeczy, które wydawałoby się, że nadają się już tylko do śmieci. To inaczej mówiąc "drugie życie " przedmiotów przeznaczonych do zniszczenia.

A dokładniej to jedna z metod ochrony środowiska naturalnego. Jej celem jest ograniczenie zużycia surowców naturalnych oraz zmniejszenie ilości odpadów. Recykling obejmuje odzyskiwanie surowców z produktów odpadowych i wykorzystywanie ich do produkcji nowych, poszukiwanych towarów. Materiały, które nadają się do ponownego wykorzystania, bywają opatrzone kodem recyklingu.

W dzisiejszych czasach, kiedy produkujemy tony śmieci, a przemysł nadużywa kurczących się zasobów surowców naturalnych to bardzo ważna idea, która od najmłodszych lat powinna być wszczepiana młodemu pokoleniu. Każdy z nas może na tym polu wiele zrobić, zaczynając od "swojego podwórka" czyli od swoich śmieci, które powinniśmy segregować. Jak segregować to każdy z nas dorosłych wie. Ale warto uczyć tego też  nasze dzieci.

A dziś w ramach zabawy z recyklingiem proponujemy zabawy z rolką po papierze toaletowym.

Jak można ponownie wykorzystać rolkę po papierze toaletowym?  Traktując ją jako świetny materiał do zajęć plastycznych. A co można zrobić z rolki?

Na początek warto może zrobić ośmiornice. Wystarczy ponacinać na długie paski jeden z końców rolki. Delikatnie je powyginać tak , aby tworzyły odnogi ośmiornicy. Na koniec koniecznie trzeba je pokolorować i zrobić buzię i oczy. Do dzieła !

A oto inne pomysły:

• motylka, pszczółkę i inne owady
• krokodyla, żabkę
• rakietę,
• słonia,
• sowę  tu mozna zobaczyć przykłady http://samouczek.info/zwierzatka-z-rolek-po-papierze-toaletowym-zrob-je-razem-z-dziecmi
• pawia  tu przykład http://www.zabawydladzieci.com.pl/paw-z-rolki-papieru-toaletowego/
• zajączka - https://www.arbuziaki.pl/wielkanocne-zajaczki-z-rolek-po-papierze/
• i wiele wiele  innych rzeczy.

Innym przedmiotem wartym ponownego wykorzystania są NAKRĘTKI z butelek pet (czyli butelek plastikowych np po mleku, wodzie i innych napojach). Również nakrętki możemy wykorzystać w pracach plastycznych. Dziś nakrętki posłużą nam jako materiał do zrobienia rybek.

Wielu przedszkolaków marzy o rybkach w akwarium. Nie każdy jednak może je mieć w rzeczywistości, gdyż wymaga to wielu zabiegów higienicznych, a co za tym idzie wiele pracy i środków finansowych. Dlatego dziś proponujemy zrobić samemu akwarium z rybkami.

Jak to zrobić?

Najpierw potrzebujemy niebieskiej kartki papieru o formacie A4. Kto takiej nie ma może poprostu pomalować ją na niebiesko farbą. Będzie nawet ładniej wyglądać. Następnie z pomocą naszych (dziecka) paluszków malujemy cimniejszym niebieskim delikatne fale. Z kawałków zielonej włóczki (jeśli akurat mamy pod ręką albo kawałka zielonego papieru kolorowego lub pomalowanego na zielono cienkiego paska papieru toaletowego ) robimy zielone roślinki w akwarium, które przyklejamy klejem. Na koniec przyklejamy nakrętki, z których zrobimy rybki. Jak zrobić rybkę z nakrętki. Przyklejamy (lub przylepiamy plasteliną) nakrętkę wklęsłą (tak aby mieć pełną stonę u góry ) stroną do kartki. Na nakrętce rysujemy oko i buzie i doklejamy ogon i płetwe. Wzór zamieszczamy w zakładce Do Pobrania.

Z nakrętek mozna zrobić wiele innych ciekawych rzeczy.  Np zwierzątka  (tu mnóstwo pomysłów https://dzieciakiwdomu.pl/2016/01/jak-kreatywnie-wykorzystac-plastikowe-nakretki-w-pracy-i-zabawie-z-dziecmi.html )

albo węża z pomocą taty ( bo trzeba w nakrętkach zrobić w środku dziurkę) - to propozycja np na weekend - https://kasztaniaki.pl/2016/02/19/waz-z-nakretek/.

I wiele innych rzeczy. Miłej zabawy.

Prosimy zdjęcia z Waszych "recyklingowych " dzieł.

Środa - propozycja na dziś: bawimy się w ogrodnika- sadzimy roślinki

Już niedługo zawita do nas wiosna. W lasach, parkach, czy nawet za naszym oknem  "zrobi" się zielono. My jednak musimy pozostać w naszych domach. Dlatego już dziś posadźmy razem z naszym dzieckiem "coś" zielonego w domu.

Co można zasadzić?

Tradycyjnie o tej porze roku sadzi się rzerzuchę. Wystarczy troche ziemi, doniczka i nasionka rzerzuchy. Nasionka wysiewamy do doniczki z lekko spulchnionej i podlanej ziemi. Kto nie ma ziemi może wysiać rzerzuchę na  talerzyk z zawilgoconą ligniną lub ręcznikiem papierowym. Pamiętajmy tylko, aby lignina czy papierowy ręcznik stale był lekko wilgotny.

Nie każdy ma jednak w domu rzerzuchę. Co można innego zasadzić?

Dobrym wyborem będzie cebula. Można zasadzić ją w doniczce z ziemią. Jeśi będziemy o nią  dbać  i   regularnie podlewaać, to w niedługim czasie wyhodujemy zielony, smaczny szczypior. Jeśli nie mamy ziemi cebulke możemy umieścic w słoiku z wodą. Tak, aby korzenie cebulki miały bezpośredni dostęp do wody. Dobrze jest wybrać cebulkę o dużej średnicy, tak aby nie wpadła do słoika (albo mały słoiczek).

Co jeszcze możemy zasadzić?

Jeśli mamy w domu ziemię i cebulki kwaiatków to można zasadzic w doniczkach żonkile, tulipany, szafirki, które przepięknie nam zakwitną i przyozdobią nasze parapety.

Jeśli nie mamy sadzonek czy cebulek kwiatków możemy razem z naszym "milusińskim" zasadzić ziarenko fasoli. To doświadczenie prawie każdy z nas pamięta jeszcze z własnego dzieciństwa. Wystarczy słoik, gumka recepturka i kawałek gazy. Do słoika nalewamy wody (tak mniej więcej około 3/4 słoika). Następnie nakładamy na słoik gazę, tak, aby sięgała poziomu wody. Zabezpieczamy gazę gumką recepturką, którą zakładamy na górną krawędź słoika (tak, aby gaza nie wpadła nam do środka słoika). I na koniec wkładamy kilka ziarenek fasoli. Oczywiście, żeby fasolka wyrosła trzeba dbać oto, aby miała stały dostęp do wody, ale to już będzie zadaniem naszych dzieci. Dobrze jest kiedy ziarenka tylko u dołu są zamoczone w wodzie, to przyśpiesza kiełkowanie. Jeśli cały czas będą "pływały" w wodzie mogą niestety "zgnić". Zapraszamy do zabawy w ogrodnika.  Prosimy o zdjęcia swoich "plonów".

A jutro przydadzą się rolki po papierze, nakrętki i butelki.